Το In Situ Stage παρουσιάζει τη νέα του παραγωγή «Η Αλεπού και οι Μύθοι», μια παράσταση, βασισμένη σε επιλεγμένους μύθους του Αισώπου, με ορχηστρική μουσική και σύγχρονο χορό χωρίς κείμενα.
Η παράσταση, εμπνευσμένη από τους άξονες των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και του Ενεργού Πολίτη, προάγει την κριτική σκέψη, τη συναισθηματική νοημοσύνη, την ενσυναίσθηση, την αυτογνωσία και τη δημιουργική έκφραση.
Το κοινό δεν είναι απλός θεατής, γίνεται ενεργό μέρος της δράσης, συμμετέχει, κινείται, ζει και αλληλεπιδρά. Ολόκληρος ο θεατρικός χώρος μετατρέπεται σε ένα ζωντανό δάσος, με τη σκηνή και το ακροατήριο να γίνονται ένα.
Ο Γιώργος Καρακάσης, που υπογράφει την καλλιτεχνική σύλληψη και τη μουσική της παράστασης, μιλάει στο CKG για όσα τον ενέπνευσαν και ό,τι θα δούμε στη σκηνή.
Τι σας ενέπνευσε να δημιουργήσετε την παιδική παράσταση «Η Αλεπού και οι Μύθοι»;
Η έμπνευση, για μένα, είναι πάντα μια ανάγκη να δημιουργήσεις κάτι που γεννιέται από ένα εξωτερικό ερέθισμα. Ένα πρόσωπο, ένα γεγονός, μια κατάσταση, μια σκέψη ή μια συζήτηση. Στην περίπτωση της παράστασης «Η Αλεπού και οι Μύθοι», η αφετηρία ήταν μια σκέψη: ότι οι μύθοι του Αισώπου κρύβουν έναν ανεξάντλητο πλούτο.
Πρόκειται για ιστορίες που έχουν πολλά να προσφέρουν, όχι μόνο σε εικόνες και αφηγηματικά στοιχεία, αλλά και σε ουσιαστικά ζητήματα που αφορούν τη ζωή. Οι μύθοι αυτοί λειτουργούν σαν μικρά παραδείγματα ανθρώπινης συμπεριφοράς και εμπειρίας, με απλό λόγο αλλά βαθύ περιεχόμενο. Αυτή ακριβώς η διαχρονικότητα και η δυνατότητά τους να μιλούν με ειλικρίνεια τόσο στα παιδιά όσο και στους μεγάλους, αποτέλεσαν την κύρια πηγή έμπνευσής μου για τη δημιουργία της παράστασης.
Πώς προσεγγίζετε τη μεταφορά των μύθων στο σύγχρονο παιδικό κοινό;
Τις περισσότερες φορές όλα αυτά λειτουργούν υποσυνείδητα, τόσο στους μεγάλους όσο και στα παιδιά, και ίσως ακόμη περισσότερο στις ηλικίες κάτω των 10 ετών. Η προσέγγισή μου βασίζεται στη δύναμη της εμπειρίας και όχι στον λόγο.
Μέσα από τη διάθεση που προκαλεί η παράσταση, την εναλλαγή των συναισθημάτων, τα αστεία αλλά και τα πιο τραγικά στοιχεία των μύθων, δημιουργείται ένας κόσμος που το παιδί δεν χρειάζεται να τον «καταλάβει» λεκτικά για να τον αισθανθεί.
Η μουσική, η ενορχήστρωση και τα διαφορετικά ηχοχρώματα, ο χορός, το διαδραστικό παιχνίδι, τα σκηνικά και ο φωτισμός λειτουργούν ως αφηγηματικά εργαλεία. Όλα αυτά συνθέτουν μια ενιαία γλώσσα που επικοινωνεί άμεσα με το παιδί, χωρίς κείμενα. Στην παράστασή μας δεν υπάρχουν λόγια, γιατί πιστεύω ότι η εικόνα, ο ήχος και η κίνηση έχουν τη δύναμη να μεταφέρουν τα νοήματα των μύθων με τρόπο πιο άμεσο, βιωματικό και ουσιαστικό.
Έτσι, οι μύθοι περνούν στο παιδί φυσικά, σχεδόν ασυνείδητα, ως συναίσθημα και εμπειρία, και αυτός είναι για μένα ο πιο ουσιαστικός τρόπος επικοινωνίας με το σύγχρονο παιδικό κοινό.
Ποια μηνύματα θέλετε να αποκομίσουν τα παιδιά μέσα από την παράσταση;
Τα βασικά μηνύματα προκύπτουν μέσα από τους ίδιους τους μύθους και τις καταστάσεις που παρουσιάζουν. Ο κόλακας και η μαϊμού μιλά για τη ματαιοδοξία και την ανάγκη κριτικής σκέψης, ο λαγός και η χελώνα για την υπομονή, την επιμονή και τη σημασία της προσπάθειας, ενώ η αλεπού και ο λύκος φωτίζει τη σχέση εξυπνάδας, δύναμης και συνεργασίας. Δεν παρουσιάζονται ως ηθικά διδάγματα, αλλά ως εμπειρίες που αφήνουν χώρο στο παιδί να σκεφτεί και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Παράλληλα, ένα βασικό μήνυμα της παράστασης αφορά την ανάγκη επαφής. Ζούμε σε έναν κόσμο έντονα ψηφιακό, όπου συχνά χάνεται η ουσιαστική επικοινωνία με τον συνάνθρωπο και το περιβάλλον γύρω μας. Μέσα από τη μουσική, τον χορό, τα σκηνικά και τη ζωντανή δράση, τα παιδιά καλούνται να αλληλεπιδράσουν, να παρατηρήσουν, να αισθανθούν και να συμμετάσχουν.
Στο τέλος της παράστασης, ο διάλογος συνεχίζεται. Σχολιάζουμε, ανταλλάσσουμε απόψεις και εμπειρίες. Για μένα, αυτό είναι εξίσου σημαντικό με την ίδια την παράσταση, να γίνει η τέχνη αφορμή για επικοινωνία, σκέψη και ουσιαστική ανθρώπινη επαφή.
Ποια στοιχεία της παράστασης ξεχωρίζετε;
Αυτό που ξεχωρίζω περισσότερο είναι ότι κάθε χαρακτήρας και κάθε ρόλος έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τη δική του σκηνική ταυτότητα. Τίποτα δεν λειτουργεί απομονωμένα. Όλοι οι ρόλοι συνδιαμορφώνουν έναν κοινό κόσμο, όπου κάθε στοιχείο έχει λόγο ύπαρξης.
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της παράστασης είναι η απουσία κειμένου. Αυτό που «λείπει» γίνεται τελικά το στοιχείο που ενώνει όλα τα υπόλοιπα. Η μουσική, ο χορός, τα σκηνικά, οι φωτισμοί, η παντομίμα, το διαδραστικό παιχνίδι, τα ζογκλερικά, ο ξυλοπόδαρος, τα κοστούμια και το μακιγιάζ συνθέτουν μια ενιαία σκηνική γλώσσα που επικοινωνεί άμεσα με το κοινό.
Μέσα από αυτή τη σύνθεση, η παράσταση λειτουργεί περισσότερο ως εμπειρία παρά ως αφήγηση με λόγια. Τα παιδιά και οι μεγάλοι παρακολουθούν, συμμετέχουν και αντιλαμβάνονται την ιστορία μέσα από την κίνηση, τον ήχο και την εικόνα, με τρόπο φυσικό και βιωματικό.
Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της φαντασίας και του χιούμορ στο παιδικό θέατρο;
Είναι το Α και το Ω. Η φαντασία και το χιούμορ δεν είναι απλώς «καλοί σύμμαχοι» στο παιδικό θέατρο. Είναι ο τρόπος με τον οποίο τα παιδιά αντιλαμβάνονται τον κόσμο. Διαθέτουν άπλετη φαντασία και μια φυσική, ακονισμένη αίσθηση του γελοίου, που τα κάνει να «ανάβουν» ακόμα και από την πιο μικρή αφορμή.
Όταν η παράσταση τιμά αυτά τα δύο «όπλα», τα παιδιά ανταποδίδουν με ενέργεια που επηρεάζει και τους μεγάλους. Ξαφνικά όλοι βλέπουν το ίδιο έργο, αλλά ο καθένας το «χτίζει» διαφορετικά μέσα στο μυαλό του.
Η φαντασία γίνεται γέφυρα ανάμεσα στη σκηνή και την πλατεία, ενώ το χιούμορ λειτουργεί σαν ασφαλής δρόμος για να περάσουν τα μηνύματα χωρίς διδακτισμό. Χωρίς αυτά τα δύο, το έργο απλώς «παίζεται», μαζί τους, ζει και ξαναζεί διαφορετικά κάθε φορά.
Πώς ισορροπείτε ανάμεσα στη διασκέδαση και τον παιδαγωγικό χαρακτήρα μιας παιδικής παράστασης;
Δεν το ισορροπώ, το ζω. Κάθε στιγμή της πρόβας είμαι ταυτόχρονα παιδί, γονιός, δάσκαλος και συνθέτης. Το παιδί μέσα μου ψάχνει το παιχνίδι και το γέλιο, ο γονιός φροντίζει να μην πει κανείς κάτι που θα «πληγώσει», ο δάσκαλος ξέρει πού βρίσκεται το «κλειδί» για να ανοίξει η πόρτα της γνώσης και τέλος ο συνθέτης επιλέγει τη νότα, το ρυθμό, το ηχόχρωμα που θα κάνουν όλα τα παραπάνω να ηχήσουν μαζί. Ευτυχώς, έχω όλες τις ιδιότητες και δεν χρειάζεται να αλλάζω «καπέλο», απλώς αφήνω να μιλήσει όποιος χρειάζεται πιο δυνατά εκείνη τη στιγμή. Έτσι, διασκέδαση και παιδαγωγική δεν ισορροπούν, αλλά συμπλέκονται, γίνονται ένα σώμα.
Ποια είναι η ανταπόκριση των παιδιών και των γονιών μέχρι στιγμής;
Η ανταπόκριση είναι ιδιαίτερη, όπως ιδιαίτερη είναι και η ίδια η παράσταση, κυρίως επειδή δεν υπάρχουν κείμενα. Κατά τη διάρκεια της παράστασης η αμφιβολία στους μεγάλους είναι συχνά αισθητή. Προσπαθούν να «καταλάβουν» τι ακριβώς συμβαίνει πάνω στη σκηνή και, πολλές φορές, δυσκολεύονται να αφήσουν τον εαυτό τους να νιώσει αυτό που αναδύεται αυθόρμητα από την εμπειρία της θέασης.
Σε αντίθεση με αυτό, τα παιδιά αντιδρούν άμεσα και χωρίς φίλτρα. Σχολιάζουν φωναχτά, με επιφωνήματα ή αυθόρμητες παρατηρήσεις, όσα συμβαίνουν εκείνη τη στιγμή στη σκηνή. Μετά το τέλος της παράστασης εντυπωσιάζονται ιδιαίτερα από το διαδραστικό παιχνίδι και τα ζογκλερικά, το μονόκυκλο, τις κορίνες και τα μπαλάκια στον αέρα, τα ξυλοπόδαρα, αλλά και από τα συναισθήματα που βιώνουν οι πρωταγωνιστές.
Οι μεγάλοι, όπως και κατά τη διάρκεια της παράστασης, συχνά επιστρέφουν με απορίες για επιμέρους σκηνές. Τα σχόλιά τους, ωστόσο, είναι ιδιαίτερα θετικά σε ό,τι αφορά τη μουσική, τον χορό και τα σκηνικά. Αυτή η διαφορετική πρόσληψη ανάμεσα σε παιδιά και ενήλικες είναι, για ’μένα, ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και ζωντανά στοιχεία της εμπειρίας.
Πώς θεωρείτε ότι συμβάλλει το θέατρο στη συναισθηματική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών;
Το θέατρο είναι ένας ασφαλής χώρος δοκιμής της ζωής. Μέσα από τη σκηνή, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με συναισθήματα, συγκρούσεις και σχέσεις χωρίς τον φόβο των συνεπειών. Παρατηρούν, ταυτίζονται, αναγνωρίζουν και σταδιακά μαθαίνουν να ονομάζουν όσα αισθάνονται.
Ταυτόχρονα, καλλιεργεί την κοινωνικότητα. Τα παιδιά μοιράζονται μια κοινή εμπειρία με άλλους θεατές, μαθαίνουν να ακούν, να περιμένουν, να αντιδρούν και να συνυπάρχουν. Βλέπουν τη συνεργασία πάνω στη σκηνή -ανάμεσα στους ηθοποιούς, τη μουσική, την κίνηση- και κατανοούν, έστω και ασυνείδητα, τη σημασία της ομάδας.
Μέσα από αυτή τη βιωματική διαδικασία, το θέατρο δεν διδάσκει με κανόνες, αλλά με εμπειρία. Βοηθά τα παιδιά να αναπτύξουν ενσυναίσθηση, να κατανοήσουν τον εαυτό τους και τους άλλους, και να βρουν έναν τρόπο να σταθούν συναισθηματικά και κοινωνικά μέσα στον κόσμο.
Λίγα λόγια για την παράσταση
Το In Situ Stage παρουσιάζει τη νέα του παραγωγή «Η Αλεπού και οι Μύθοι», μια παράσταση, βασισμένη σε επιλεγμένους μύθους του Αισώπου, με ορχηστρική μουσική και σύγχρονο χορό χωρίς κείμενα.
Η αλεπού, η πρωταγωνίστρια της ιστορίας, ξεκινά μια μαγική βόλτα στο δάσος και έρχεται αντιμέτωπη με γνωστούς μύθους και τις διαχρονικές αξίες τους. Συναντά τη Μαϊμού και τον Κόλακα, τον Λαγό και τη Χελώνα, τον Λύκο και την Αλεπού — ιστορίες που μιλούν για την κριτική σκέψη, τη σκληρή δουλειά, την υπομονή και τη δυσπιστία απέναντι στην υποκρισία.
Εκπαιδευτικός στόχος
Η παράσταση είναι εμπνευσμένη από τους άξονες των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων και του Ενεργού Πολίτη, προάγοντας την κριτική σκέψη, τη συναισθηματική νοημοσύνη, την ενσυναίσθηση, την αυτογνωσία και τη δημιουργική έκφραση. Το κοινό δεν είναι απλός θεατής — γίνεται ενεργό μέρος της δράσης, συμμετέχει, κινείται, ζει και αλληλεπιδρά. Ολόκληρος ο θεατρικός χώρος μετατρέπεται σε ένα ζωντανό δάσος, με τη σκηνή και το ακροατήριο να γίνονται ένα.
Η μουσική του έργου γράφτηκε για English Horn, Wind quintet & Piano, αναδεικνύοντας τα συναισθήματα και τις κινήσεις των χαρακτήρων.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Καλλιτεχνική Ομάδα
Σύλληψη Ιδέας & Μουσική: Γιώργος Καρακάσης
Χορογραφίες: Φιλιώ Ζαγοράκη
Σκηνικά – Κοστούμια: Κατερίνα Φωτιάδου
Συμμετέχουν
-Χορευτές
Αλεπού: Χριστίνα Μανουσαρίδου
Λαγός & Λύκος: Παναγιώτης Καπρίτσιος
Μαϊμού-Χελώνα-Χωρικός: Ηλέκτρα Μαντζανιάδου
-Μουσικοί εκτελεστές (Ηχογράφηση)
English horn & Oboe: Παναγιώτης Κουγιουμτζόγλου
Flute: Θεοδοσία Παπαδοπούλου
Clarinet: Γιώργος Καραγκούνης
- Horn: Τραϊανός Παπαδόπουλος
Bassoon: Κωνσταντίνος Βαβάλας
Programming Piano: Γιώργος Καρακάσης
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μαρία Τότσκα
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Από το Σάββατο 24/01/2026 και κάθε Σάββατο στις 11.30 (μέχρι 28/02/2026)
Στο In Situ Stage, Κασσάνδρου 42, Κέντρο Θεσσαλονίκης
Τιμή εισιτηρίου: 8€
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/i-alepou-kai-oi-mythoi-me-xoro-kai-mousiki/
Καθημερινές παραστάσεις για σχολεία στο In Situ Stage και σε σχολικούς χώρους
Πληροφορίες & Κρατήσεις: 6970473550
Σημαντική Σημείωση:
Η παράσταση περιλαμβάνει χρήση φωτιστικών εφέ με flickering lights (strobe effects). Για τον λόγο αυτό δεν ενδείκνυται για άτομα με φωτοευαίσθητη επιληψία.
Μια μοναδική εμπειρία όπου η τέχνη γίνεται παιχνίδι, το δάσος παίρνει ζωή και οι μικροί θεατές γίνονται οι ήρωες της ιστορίας!
