Η επέτειος της 25ης Μαρτίου και η ιστορία της ελληνικής σημαίας

Μέσα στο κλίμα και την αναστάτωση των ημερών, σχεδόν έχουμε ξεχάσει ότι σήμερα, 25 Μαρτίου, η Ελλάδα γιορτάζει διπλά, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Φέτος, που λόγω των συνθηκών και των μέτρων για τον κορωνοϊό, ματαιώθηκαν οι παρελάσεις και όλες οι εορταστικές εκδηλώσεις, ας αναρτήσουμε όλοι στα σπίτια ή τα μπαλκόνια μας την ελληνική σημαία, ως ένδειξη ελάχιστου φόρου τιμής στους αγωνιστές του παρελθόντος και στους μαχητές της πρώτης γραμμής του σήμερα.

Η ιστορία της σημαίας της Ελλάδας

Η ιστορική σημασία της ελληνικής σημαίας είναι τεράστια, καθώς σε όλους τους αγώνες του έθνους οι Έλληνες πολέμησαν και υπερασπίστηκαν με την ζωή τους το ιερό αυτό σύμβολο. Η σημαία της Ελλάδας περιέχει εννέα ισοπαχείς, οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και μπλε παράλληλες λωρίδες, και ένα λευκό σταυρό μέσα σε κυανό τετράγωνο στο πάνω μέρος.

Η επέτειος της 25ης Μαρτίου και η ιστορία της ελληνικής σημαίας

Οι εννέα λωρίδες αντιστοιχούν στις συλλαβές της ιστορικής φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος», όπως παράλληλα και στα γράμματα της λέξης «Ελευθερία», που ήταν το σύνθημα των επαναστατημένων και αγωνιζομένων Ελλήνων κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 εναντίον της Τουρκικής Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο λευκός σταυρός συμβολίζει την αφοσίωση των Ελλήνων στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη και την συμβολή της εκκλησίας στον σχηματισμό του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Τα χρώματα γαλάζιο και λευκό συμβολίζουν το γαλάζιο της ελληνικής θάλασσας και το λευκό των αφρισμένων κυμάτων.

H πρώτη ελληνική σημαία με τον λευκό σταυρό σε γαλάζιο φόντο, σχεδιάστηκε, υφάνθηκε, ευλογήθηκε και υψώθηκε στην Μονή Ευαγγελίστριας στη Σκιάθο το 1807. Ήταν το 1822 όταν η ελληνική σημαία καθορίστηκε με την επίσημη μορφή της από το Σύνταγμα της Επιδαύρου και είχε τον σταυρό ως σύμβολο της ορθοδοξίας. Πολύ γρήγορα ο σταυρός επιβλήθηκε ως θρησκευτικό και πολιτικό έμβλημα του υποταγμένου έθνους, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό, ώστε κληρικοί τίθεντο επικεφαλής εξεγέρσεων χρησιμοποιώντας ως σημαίες τα ιερά λάβαρα των εκκλησιών τους.

Βέβαια, νωρίτερα, στις αρχές της Επανάστασης του 1821 εμφανίστηκαν πολλές σημαίες με διάφορες παραλλαγές ή και παραστάσεις, ωστόσο η επικρατούσα, ήταν εκείνη με τον μεγάλο λευκό σταυρό στο κέντρο ενός γαλάζιου φόντου. Αποτέλεσε την επίσημη σημαία του έθνους ως το 1978 και καθιερώθηκε με νόμο στις 21 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, οπότε και υιοθετήθηκε η ναυτική, με τις οριζόντιες λευκές και γαλάζιες γραμμές. Το ριγωτό πρότυπο επιλέχτηκε λόγω της ομοιότητάς του με την κυματιστή θάλασσα, που περιβάλλει τις ακτές της Ελλάδας. Η εκδοχή του λευκού σταυρού μέσα σε κυανό πλαίσιο χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα, παράλληλα με την πιο διαδεδομένη μορφή με τις ρίγες. Σημειώνεται ότι από το 1832 ως το 1974 η μπλε σημαία με τον κεντρικό απλό λευκό σταυρό ήταν για το εσωτερικό της χώρας και η σημερινή σημαία με τον σταυρό πάνω αριστερά και τις ρίγες, ήταν για το εξωτερικό.