Η θεατρική ομάδα Hippo παρουσιάζει την νέα της παράσταση με τίτλο «Κόντρα στον Άνεμο: η ιπτάμενη περιπέτεια της Τίρα», για παιδιά ηλικίας 5-12 ετών, από την Κυριακή 26 Οκτωβρίου 2025 και κάθε Κυριακή στις 15.00, στο ,θέατρο ΣΤΑΘΜΟΣ έως και τις 14 Δεκεμβρίου.
Πρόκειται για μια σουρεαλιστική περιπέτεια μυστηρίου για παιδιά, με κωμικά αλλά και λυρικά στοιχεία, κατά τη διάρκεια της οποίας ευαισθητοποιημένοι άνθρωποι και ζώα θα πρέπει να συνεργαστούν όλοι μαζί «για ένα καλύτερο αύριο» καθώς αποδεικνύεται ότι το κέρδος και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα είναι η πρώτη αιτία για την καταστροφή της φύσης.
Το πρωτότυπο θεατρικό έργο είναι γραμμένο από τους Φώτη Δούσο και Αλέξανδρο Ράπτη, οι οποίοι μας δίνουν περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση αυτή, που δίνει έμφαση σε αξίες όπως η οικολογική συνείδηση, ο αυτοσεβασμός, ο σεβασμός και η αγάπη για την φύση και τα ζώα.
Τι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την παράσταση «Κόντρα στον Άνεμο: η ιπτάμενη περιπέτεια της Τίρα»;
Αλέξανδρος Ράπτης: Η αρχική ιδέα της παράστασης γεννήθηκε από τη Σίσσυ Ιγνατίδου, μόνιμη συνεργάτιδα της ομάδας από το 2015. Η Σίσσυ εξέφρασε την ανάγκη να δημιουργήσουμε ένα έργο που να αναδεικνύει τη σημασία της φύσης και να φωτίζει το οικολογικό αποτύπωμα του ανθρώπου ως καθοριστικό παράγοντα για το μέλλον της ζωής στη Γη.
Αφορμή και πρόσθετη έμπνευση αποτέλεσε το ντοκιμαντέρ του Καναδοαμερικανού ερευνητή και δημοσιογράφου Λατίφ Νάσσερ Connected: The Hidden Science of Everything (2020), το οποίο αναδεικνύει την ιδέα ότι όλα στη φύση είναι αλληλένδετα και αλληλοεπηρεάζονται.
Σε ένα κομμάτι του ντοκιμαντέρ παρουσιάζεται η ιστορία κάποιων μεταναστευτικών πουλιών, που με τα χρόνια έχουν παρεκκλίνει από τις καθορισμένες διαδρομές τους εξαιτίας ανθρώπινων παρεμβάσεων. Έτσι, αποφασίσαμε να γράψουμε ένα έργο που θα εστιάζει σε μια λιγότερο γνωστή πτυχή της οικολογικής κρίσης: τον τρόπο με τον οποίο η φωτορύπανση και η εκχέρσωση των δασών επηρεάζουν τη ζωή των αποδημητικών πουλιών. Από εκεί και πέρα, τη σκυτάλη ανέλαβε η συγγραφική μας φαντασία.
Πώς λειτουργεί το σωματικό θέατρο, που εφαρμόζεται στην παράσταση;
Αλέξανδρος Ράπτης: Εδώ και χρόνια εφαρμόζουμε στις παραστάσεις μας ένα ιδιαίτερο ύφος σωματικού θεάτρου, το οποίο ονομάζουμε Kinemo. Πρόκειται για μια μέθοδο δουλειάς που ακολουθούμε στις πρόβες και οδηγεί σε ένα συλλογικό σκηνικό αποτέλεσμα, χαρακτηριζόμενο από υψηλή σκηνική ενέργεια, γρήγορο και σφιχτό ρυθμό, καθώς και έντονη σωματική εκφραστικότητα. Μέσα από αυτήν, οι ηθοποιοί «σωματοποιούν» χώρους, έννοιες και συναισθήματα που διατρέχουν κάθε έργο. Το σκηνικό μας παραμένει πάντα ελαφρύ, με λειτουργικά αντικείμενα, καθώς το σώμα των ηθοποιών αποτελεί τον κεντρικό και καθοριστικό φορέα της δράσης.
Στο Κόντρα στον άνεμο: Ιπτάμενη Περιπέτεια της Τίρα έχουμε την χαρά να συνεργαζόμαστε για πρώτη φορά φέτος με δύο νέες ταλαντούχες ηθοποιούς, την Ευδοκία Ασπρομάλλη και την Άννα Καλμανίδου. Οι δύο ηθοποιοί ενσαρκώνουν πολλαπλούς ρόλους και δημιουργούν ολόκληρο τον κόσμο της παράστασης μόνο με τα σώματά τους, την ενέργεια και τη φαντασία τους, μέσα στις συγκεκριμένες σκηνοθετικές δομές που έχουμε διαμορφώσει.
Το αποτέλεσμα είναι μια αβίαστη επικοινωνία ανάμεσα στα παιδιά–θεατές και την παράσταση, όπου η φαντασία και η ενσυναίσθηση αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο λόγος, η σκηνοθετική άποψη, τα συναισθήματα και οι ιδέες του έργου έρχονται σε άμεση επαφή με τον συναισθηματικό και νοητικό κόσμο των παιδιών, μέσα από μια σχεδόν μαγική ενεργειακή ανταλλαγή.
Πού στοχεύετε μέσα από αυτή την παράσταση;
Αλέξανδρος Ράπτης: Στόχος της παράστασης είναι να ευαισθητοποιήσουμε τα παιδιά γύρω από ζητήματα περιβαλλοντικής αγωγής, να τα εμπνεύσουμε να αγαπήσουν τη φύση και τα ζώα και να τα προετοιμάσουμε ώστε να γίνουν ενεργοί, συνειδητοποιημένοι πολίτες με βαθιά οικολογική συνείδηση.
Τα οικοσυστήματα της Γης και ο φυσικός τους κύκλος έχουν διαταραχθεί σημαντικά από τις ανθρώπινες δραστηριότητες — την άναρχη αστικοποίηση, τη ρύπανση, την αποψίλωση των δασών και τη φωτορύπανση. Το φαινόμενο αυτό εντείνεται ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, απειλώντας την ισορροπία της ζωής στον πλανήτη.
Ως καλλιτέχνες θεωρούμε καθήκον μας να καλλιεργήσουμε στα παιδιά τη δίψα για αλλαγή, την πίστη πως με τη συλλογική δράση μπορούν να προστατεύσουν το φυσικό περιβάλλον και να αναδείξουν την αξία της αρμονικής συνύπαρξης με τη φύση. Γιατί μόνο αν δράσουμε όλοι μαζί, με ευαισθησία και επίγνωση, μπορούμε πραγματικά να αλλάξουμε την πορεία των πραγμάτων.
Πώς πιστεύετε ότι θα καταφέρουμε να ευαισθητοποιήσουμε τα μικρά παιδιά για την προστασία του περιβάλλοντος και των ζώων;
Φώτης Δούσος: Τα οικολογικά ζητήματα παίζουν (και πρέπει να παίζουν) σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των προγραμμάτων σπουδών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Το θέατρο παίζει επικουρικό ρόλο σε αυτή την παιδαγωγική στρατηγική. Έχει όμως και μια σημαντική ευθύνη. Να διδάξει χωρίς να διδάσκει, χωρίς να κουνάει το δάχτυλο δηλαδή. Τα μηνύματα που θέλουμε να περάσουμε στο κοινό, βρίσκουν πιο εύκολα τον στόχο τους όταν αποποιούνται τη σοβαροφάνειά τους και εκδηλώνονται μέσα από το κωμικό και την περιπέτεια.
Ποια στοιχεία ξεχωρίζετε εσείς σε αυτή την παράσταση;
Φώτης Δούσος: Οι παραστάσεις μας έχουν έντονα συνθετικό χαρακτήρα. Χρησιμοποιούμε πολλά και διαφορετικά εργαλεία για να χτίσουμε την αφήγησή μας. Το συγκεκριμένο έργο είναι φτιαγμένο από τα υλικά του σωματικού θεάτρου, της μουσικής, του τραγουδιού, του χορού και του κουκλοθεάτρου. Προσπαθούμε να υπάρχει συμμετρία στην κατανομή του υλικού μας και όλα αυτά να ισορροπούν κάπως.
Πώς πετυχαίνετε να κρατήσετε ζωντανό το ενδιαφέρον των παιδιών μέσα από την παράσταση;
Φώτης Δούσος: Θέλουμε πάντα να προκαλέσουμε την συναισθηματική εμπλοκή τους, είτε αυτή εκφράζεται με γέλιο είτε με προσήλωση. Αφού δημιουργηθούν οι μηχανισμοί ταύτισης με το θέαμα και τους ήρωες που φέρνουν εις πέρας τη δράση, μετά αφήνουμε χώρο για σκέψη. Δεν θέλουμε τα παιδιά να καταπίνουν αμάσητα ό,τι τους λέει η παράσταση. Δεν κάνουμε κήρυγμα. Μας ενδιαφέρει να σταθούν κριτικά απέναντι σε αυτό που έχουν δει, να συλλογιστούν πάνω στα θέματα που θέτει και να τα συζητήσουν. Με λίγα λόγια ενθαρρύνουμε με κάθε μέσο την ενεργή συμμετοχή των παιδιών στο θέαμα που τους προσφέρουμε.
