Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ένα δωμάτιο ανά παιδί δεν είναι πάντα εφικτό. Σε μικρό χώρο περίπου 10 τ.μ είναι δύσκολο να βολευτούν 2 παιδιά και οι γονείς καλούνται να χωρέσουν εκεί μέσα ύπνο, διάβασμα, παιχνίδι και άμα εδώ προστεθεί και η προσωπικότητα των παιδιών, τα πράγματα δυσκολεύουν.
Η καλή είδηση: Αν το δωμάτιο είναι σχεδιασμένο σωστά τότε μείνετε ήσυχοι.
1. Σχεδιάστε ζώνες, μην χωρίζετε στη μέση
Το πρώτο λάθος είναι να χωρίσουμε το δωμάτιο στη μέση σαν σύνορο. Αντ’ αυτού, σκεφτείτε το σε τρεις ζώνες: ύπνου, δραστηριότητας και αποθήκευσης.
Η ζώνη ύπνου θέλει τον πιο ήσυχο τοίχο, μακριά από την πόρτα. Η ζώνη διαβάσματος θέλει το φυσικό φως. Η αποθήκευση παίρνει ό,τι μένει, συνήθως τον τοίχο πίσω από την πόρτα, που αλλιώς πάει χαμένος.
Όταν τα παιδιά έχουν διαφορά ηλικίας, οι ζώνες είναι κάτι πιο απαραίτητο για τη διαμόρφωση του χώρου. Το μεγαλύτερο μπορεί να πάρει τη γωνιά διαβάσματος με το καλό φως και το μικρότερο τη ζώνη παιχνιδιού. Ένας σαφής διαχωρισμός μπορεί να γίνει με ένα παιδικό χαλί. Με αυτό τον τρόπο οριοθετείται οπτικά η περιοχή παιχνιδιού καλύτερα από οποιοδήποτε έπιπλο και απορροφά τον “θόρυβο”, που σε διαμερίσματα είναι συχνή αφορμή παρατηρήσεων.
2. Το κρεβάτι καθορίζει τα πάντα, μην το αγοράσετε βιαστικά
Σε συζητήσεις γονιών που ζουν σε μικρά σπίτια, το πιο συχνό λάθος δεν είναι η διάταξη. Είναι το εντυπωσιακό κρεβάτι που αγοράστηκε νωρίς, αποδείχθηκε υπερμέγεθες για το δωμάτιο, και τώρα ούτε χωράει ούτε πουλιέται. Το ζητούμενο είναι να αγοράσετε μία φορά.
Τρεις βασικές διατάξεις:
- Κουκέτες: Κερδίζετε ολόκληρο τετραγωνικό. Συνήθως αυτή είναι λύση για παιδιά που είναι αρκετά κοντά μεταξύ τους ηλικιακά. Πέραν όμως της ηλικίας είναι και η ιδιοσυγκρασία των παιδιών. Πρέπει να καλλιεργηθεί από νωρίς ότι ο χώρος του ύπνου είναι για ηρεμία και χαλάρωση.
- Δύο μονά παράλληλα: Αν σκοπεύετε να τα ενώσετε, πάρτε το ίδιο μοντέλο. Δύο διαφορετικά κρεβάτια δύσκολα θα ταιριάξουν.
- Διάταξη σε Γ: Σε δύο κάθετους τοίχους, με μια συρταριέρα στη γωνία. Δίνει σε κάθε παιδί «δική του» πλευρά. Είναι επίσης η καλύτερη λύση αν το ένα παιδί χρειάζεται μεγαλύτερο κρεβάτι.
Μια λύση που λύνει ένα πολύ ελληνικό πρόβλημα είναι κουκέτα με φαρδύ κάτω κρεβάτι. Ο γονιός ξαπλώνει με το μικρό μέχρι να κοιμηθεί, ενώ το μεγάλο είναι από πάνω και δεν ενοχλείται.
Ο καλύτερος συνδυασμός για εξοικονόμηση χώρου είναι στα Παιδικά Κρεβάτια να προτιμήσετε βάσεις με ενσωματωμένα συρτάρια.
3. Από το “μαζί” στο “ο καθένας στο δικό του”
Πολλά αδέρφια ξεκινούν να κοιμούνται δίπλα-δίπλα και χωρίζουν σταδιακά. Εξέλιξη που είναι η ομαλή πορεία των πραγμάτων. Δύο ενωμένα μονά κρεβάτια που αργότερα απομακρύνονται αποτελούν την καλύτερη λύση από μια βεβιασμένη διάσπαση.
Παράλληλα, κάθε παιδί χρειάζεται ένα σημείο που είναι αδιαμφισβήτητα δικό του:
- Ένα παραβάν ανάμεσα στα κρεβάτια δίνει οπτική ιδιωτικότητα και μαζεύεται.
- Διαφορετικά λευκά είδη όπως παιδικά σεντόνια, για τον καθένα, ίδια ποιότητα, διαφορετικό σχέδιο.
- Αν το κρεβάτι είναι παραπάνω από χώρος ύπνου τότε ένα Φωτιστικό από δίπλα, επάνω στο κομοδίνο ή επιτοίχιο, είναι ιδανικό έτσι ώστε το παιδί να διαβάζει χωρίς να ξυπνά το άλλο. Μικρή επένδυση που θα βοηθήσει αρκετά.
Για παιδιά διαφορετικού φύλου, αποφύγετε το ροζ-μπλε δίπολο. Ουδέτερη βάση και δύο διαφορετικά χρώματα-λεπτομέρειες ανά παιδί αντέχουν περισσότερα χρόνια.
4. Αποθηκευτικός χώρος προς τα πάνω
Αν και κανείς θα περίμενε ότι ο αποθηκευτικός χώρος θα ήταν πρόβλημα, αρκετοί γονείς λένε πως τα τετραγωνικά δεν επηρεάζουν τόσο το συγκεκριμένο θέμα. Η λύση είναι ότι αποθηκεύουν προς τα πάνω.
- Ράφια τοίχου: Δύο με τρεις σειρές από ραφιέρες τοίχου μπορεί να αποδώσουν αρκετά καλά, όπως μια ντουλάπα χωρίς να πατάνε πουθενά. Πάντα σε χαμηλό σημείο για ό,τι χρησιμοποιείται καθημερινά από το παιδί. Υπάρχει και η δυνατότητα της εταζέρας που θα βοηθήσει ακόμα περισσότερο με τον χώρο αλλά και την τακτοποίηση των πραγμάτων.
- Καλάθια-κουτιά: Αν τα παιδιά έχουν αρκετά πράγματα, κάποιος επιπλέον αποθηκευτικός χώρος πιθανώς να είναι απαραίτητος. Μπορείτε να βρείτε καλάθια ή κουτιά αποθήκευσηςνα τα στοιβάζετε το ένα πάνω στο άλλο και έτσι να εξοικονομήσετε χώρο.
5. Γιατί το δωμάτιο δείχνει ακατάστατο ενώ είναι τακτοποιημένο;
Αυτό είναι το κομμάτι που σχεδόν όλοι παραβλέπουν. Ένα δωμάτιο μπορεί να είναι απόλυτα τακτοποιημένο και να μοιάζει χαοτικό, επειδή έχει οπτική ακαταστασία.
Τρεις κανόνες:
- Έπιπλα στους τοίχους, τίποτα στη μέση.Κάθε αντικείμενο που κόβει το δωμάτιο στα δύο το κάνει να δείχνει μικρότερο.
- Χαμηλά έπιπλα, ελεύθερος ο τοίχος από πάνω.Και έπιπλα με πόδια, ώστε το βλέμμα να συνεχίζει από κάτω.
- Καθαρές επιφάνειες.Αν δεν μπορείτε να μειώσετε τα πράγματα, τουλάχιστον κρύψτε τα. Ένα μπαούλο στα πόδια του κρεβατιού καταπίνει μια ολόκληρη μέρα παιχνιδιού σε τριάντα δευτερόλεπτα.
6. Ένα γραφείο ή δύο;
Αν τα παιδιά είναι και τα δύο σε σχολική ηλικία τότε δύο ξεχωριστές θέσεις εργασίας είναι μονόδρομος, αλλιώς το διάβασμα καταντάει προϊόν διαπραγμάτευσης. Αν ο χώρος δεν φτάνει, ένα μακρύ παιδικό γραφείο-πάγκος κατά μήκος του τοίχου με δύο καρέκλες είναι εξίσου αποτελεσματικό.
Ο φωτισμός όμως πρέπει να είναι μοναδικός ανά θέση, καθώς δεν γίνεται να μοιράζεται. Το κεντρικό φωτιστικό οροφής δεν επαρκεί ποτέ για διάβασμα.
Το συμπέρασμα: ένα κοινό δωμάτιο δουλεύει όταν κάθε παιδί έχει κάτι αναμφισβήτητα δικό του έστω κι αν αυτό είναι ένα ράφι, ένα φωτιστικό και ένα σεντόνι. Ο χώρος μοιράζεται·η αίσθηση της ιδιοκτησίας όχι.
Για επιλογές στο home & living όπως λευκά είδη, φωτισμός, χαλιά, διακόσμηση κ.α., αλλά και για ιδέες, το designdrops παραμένει ο προορισμός.
