Στη σύγχρονη καθημερινότητα, όπου οι οθόνες έχουν εισβάλει σχεδόν σε κάθε πτυχή της ζωής μας, για πολλούς γονείς, η χρήση οθόνης κάνει το φαγητό μία πιο εύκολη διαδικασία. Είναι, όμως, σωστό να καταφεύγουμε στην οθόνη για να κάνουμε το παιδί να φάει χωρίς γκρίνιες;
Κινητά τηλέφωνα, τάμπλετ, τηλεοράσεις επιστρατεύονται από αρκετούς γονείς, αλλά μήπως πρόκειται για μια συνήθεια που καλό θα ήταν να αποφεύγουμε;
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα υπέρ των οθονών την ώρα του φαγητού είναι η «ευκολία». Για τους γονείς μικρών παιδιών, ένα παιδικό πρόγραμμα ή ένα βίντεο στο τάμπλετ, συχνά λειτουργεί ως μέσο απόσπασης προσοχής, ώστε το παιδί να φάει πιο εύκολα.
Η αλήθεια, όμως, είναι ότι αυτή η πρακτική απομακρύνει το παιδί από την εμπειρία του γεύματος. Όταν η προσοχή βρίσκεται στην εικόνα, το σώμα χάνει την επαφή με τη γεύση, τη μυρωδιά και την αίσθηση κορεσμού. Το φαγητό παύει να αποτελεί μια στιγμή επαφής και γίνεται μηχανική διαδικασία.
Αυτό συχνά οδηγεί σε υπερκατανάλωση τροφής, κάτι που σχετίζεται με αύξηση βάρους και κακές διατροφικές συνήθειες. Το «ασυνείδητο φαγητό», όπως συχνά αποκαλείται, μας κάνει να τρώμε περισσότερο και γρηγορότερα, χωρίς πραγματικά να το απολαμβάνουμε.
Photo credits: freepik.com
Επιπλέον, ειδικά για τα παιδιά, το τραπέζι αποτελεί σημαντικό χώρο μάθησης και κοινωνικοποίησης. Είναι η στιγμή που το παιδί παρατηρεί τους ενήλικες, μαθαίνει καλούς τρόπους, δοκιμάζει νέες γεύσεις και εξασκεί την επικοινωνία.
Όταν μια οθόνη κυριαρχεί, χάνεται η ευκαιρία για συζήτηση, για ανταλλαγή εμπειριών της ημέρας και για ενίσχυση των οικογενειακών δεσμών. Με τον καιρό, το παιδί μπορεί να συνδέσει το φαγητό μόνο με εξωτερικά ερεθίσματα και όχι με τις φυσικές ανάγκες του σώματός του.
Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε τη γενικότερη επίδραση της υπερβολικής έκθεσης στις οθόνες. Ο αυξημένος χρόνος μπροστά σε αυτές έχει συσχετιστεί με μειωμένη σωματική δραστηριότητα, προβλήματα ύπνου και δυσκολία συγκέντρωσης. Όταν ακόμη και τα γεύματα συνοδεύονται από οθόνες, περιορίζονται οι λίγες στιγμές μέσα στην ημέρα όπου θα μπορούσαμε να αποσυνδεθούμε πραγματικά.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υιοθετήσουμε απόλυτες απαγορεύσεις. Υπάρχουν περιστάσεις, όπως ένα περιστασιακό οικογενειακό βράδυ με ταινία και φαγητό, όπου η οθόνη μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας κοινής εμπειρίας. Το κλειδί βρίσκεται στο μέτρο και στη συνειδητή επιλογή. Η καθιέρωση γευμάτων χωρίς οθόνες, έστω μία φορά την ημέρα, μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά.
Για όσους ήδη έχουν καθιερώσει τη χρήση οθόνης, μικρά, σταδιακά βήματα, όπως ένα γεύμα την ημέρα χωρίς οθόνη, μπορούν να συμβάλλουν στη σύνδεση, την παρουσία και την πραγματική εμπειρία.
Photo credits: freepik.com
Διαβάστε ακόμη:
Πώς θα απομακρύνουμε τα παιδιά από τις οθόνες;
Πώς θα αξιοποιήσετε παραγωγικά το χρόνο των παιδιών στις οθόνες
