Η ευφάνταστη κωμωδία «Σβήσε το φως», μια από τις πιο αγαπημένες παραστάσεις της ομάδας Κοπέρνικος, ανεβαίνει φέτος -ανανεωμένη- για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, στο θέατρο OLVIO.
Πρόκειται για μια παράσταση που μας ενθαρρύνει να γνωρίσουμε όλα όσα θεωρούμε τρομακτικά, να πλησιάσουμε με θάρρος τους φόβους μας και να απορρίψουμε αυτούς που πηγάζουν από την άγνοια και να αποδεχθούμε κάποιους άλλους, χωρίς ενοχές.
Οι ηθοποιοί της παράστασης Τρύφωνας Μπάρκας και Θανάσης Βοϊδήλος, μιλούν στο CKG για τα σπουδαία μηνύματα που λαμβάνουν τα παιδιά μέσα από αυτή και όσα διαφορετικά παρουσιάζονται φέτος στη σκηνή.
Η παράσταση παίζεται φέτος για 2η χρονιά. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται η επιτυχία της;
Θ.Β. Καταρχάς στο θέμα της: ο φόβος και η αποδοχή του αποτελούν μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, κοινή τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς. Δεν υπάρχει ηλικιακό όριο στο φόβο. Έπειτα, το χιούμορ της. Η Έμη Σίνη και ο Άγγελος Αγγέλου έχουν δημιουργήσει ένα ιδιαίτερα ευφυές κείμενο, άκρως διασκεδαστικό, που απευθύνεται με τον ίδιο σεβασμό και τη ίδια απόλαυση τόσο στους μικρούς όσο και στους μεγάλους θεατές.
Τι διαφορετικό θα δουν φέτος οι μικροί θεατές να εκτυλίσσεται στη σκηνή;
Τ.Μ. Πέρα από τον εμπλουτισμό του σκηνικού, θα έλεγα πως και η ίδια η παράσταση έχει εξελιχθεί ουσιαστικά. Υπάρχουν θεατές που επιστρέφουν, συχνά φέρνοντας μαζί και φίλους τους, και μας λένε ότι στη δεύτερη θέαση ανακάλυψαν στοιχεία που δεν είχαν συγκρατήσει την πρώτη φορά. Κι αυτό γιατί, όσο η παράσταση παίζεται, ανακαλύπτουμε κι εμείς νέα νοήματα, εμβαθύνουμε στις ερμηνείες μας και προσεγγίζουμε ολοένα και πιο ουσιαστικά τον πυρήνα του έργου: τον τρόπο με τον οποίο ερχόμαστε σε επαφή με τους φόβους μας.
Πόσο σημαντικό είναι να πλησιάσουμε με θάρρος τους φόβους μας;
Θ.Β. Είναι απολύτως καθοριστικό. Ο φόβος είναι ένα φυσικό συναίσθημα και αναπόσπαστο μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε την ύπαρξή του και να μην τον «εξορίζουμε» στο όνομα μιας ψυχολογικής θετικότητας. Η υγιής επαφή με τον εαυτό μας προϋποθέτει τη συμφιλίωση με όλα μας τα συναισθήματα. Όταν κρυβόμαστε από τους φόβους μας, το μόνο που καταφέρνουμε είναι να τους ενισχύουμε και, ταυτόχρονα, να απομονωνόμαστε, καθώς διστάζουμε να τους μοιραστούμε με τους ανθρώπους γύρω μας.
Ποια στοιχεία της παράστασης ξεχωρίζετε;
Θ.Β. Η αλήθεια είναι πως αγαπώ όλα τα στοιχεία αυτής της παράστασης και δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω κάποιο συγκεκριμένο. Πραγματικά χαίρομαι που είμαι μέρος αυτής της δουλειάς.
Τ.Μ. Την ενέργεια, τη χαρά και την συγκίνηση που κατακλύζουν την αίθουσα. Όλα ξεκινούν από το κείμενο του Άγγελου Αγγέλου και της Έμης Σίνη, όμως η σκηνοθεσία του Φοίβου Συμεωνίδη είναι εκείνη που συνθέτει με τρυφερότητα και ουσιαστική φροντίδα το τελικό αποτέλεσμα. Με σεβασμό προς θεατές κάθε ηλικίας, η παράσταση ολοκληρώνεται με όλους να φεύγουν βαθιά ικανοποιημένοι.
Τι απολαμβάνετε περισσότερο στην παράσταση;
Θ.Β. Απολαμβάνω ιδιαίτερα τη σκηνική μου συνύπαρξη με τον συμπαίκτη μου, τον Τρύφωνα Μπάρκα. Η μεταξύ μας αλληλεπίδραση είναι πάντα ζωντανή και ανανεωτική· δεν παύει ποτέ να με διασκεδάζει. Μαζί του αισθάνομαι μεγάλη σκηνική ελευθερία, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στη σαφή, δομημένη και ουσιαστική σκηνοθεσία του Φοίβου Συμεωνίδη. Για έναν ηθοποιό, αυτό αποτελεί ιδανική συνθήκη.
Τ.Μ. Τα γέλια των ενηλίκων, αλλά και το πάθος με το οποίο τα παιδιά εκφράζουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους καθώς παρακολουθούν την εξέλιξη της ιστορίας.
Πώς πετυχαίνετε να κρατήσετε ζωντανό το ενδιαφέρον των παιδιών στη διάρκεια της παράστασης;
Θ.Β. Μέσα από τη συνεχή αλληλεπίδραση. Τα παιδιά συμμετέχουν ενεργά, είτε μέσα από το παιχνίδι είτε εκφράζοντας τη γνώμη τους για το τι θεωρούν σωστό και τι λάθος.
Τ.Μ. Οι διαρκείς εναλλαγές και οι ανατροπές της δράσης όχι μόνο διατηρούν το ενδιαφέρον αμείωτο, αλλά καθώς η ιστορία εξελίσσεται, ο ενθουσιασμός των παιδιών κορυφώνεται.
