Το «Ταξίδι της Αλήθειας» της Αγνής Χιώτη, που ανεβαίνει στο Θέατρο Μικρό Γκλόρια, είναι ένα νέο θεατρικό έργο βασισμένο στην περίφημη Αλληγορία του Σπηλαίου του Πλάτωνα.
Με λόγο απλό και ποιητικό, με χιούμορ, μουσική και συμμετοχή του κοινού, η παράσταση ζωντανεύει στη σκηνή μια φιλοσοφική ιδέα που συναντάμε στα σχολικά βιβλία, μετατρέποντάς τη σε μια συναρπαστική εμπειρία για μικρούς και μεγάλους.
Οι ηθοποιοί της παράστασης, Ρεβέκκα Γιαννάκη, Κώστας Πιπερίδης και Νίκος Χριστόπουλος, μιλούν στο CKG για όσα συμβαίνουν στη σκηνή, τα μηνύματα που περνάνε και την εμπειρία που μοιράζονται με το κοινό.
Τι θα παρακολουθήσουν οι θεατές να εκτυλίσσεται στη σκηνή;
Ν.Χ.: Στη σκηνή εκτυλίσσεται ένα ταξίδι από την άγνοια στη γνώση, από την ηρεμία που προσφέρει η ψευδαίσθηση στο ρίσκο και την αβεβαιότητα της αλήθειας, από το σκοτάδι και τον φόβο, στο φως και την απελευθέρωση. Ταξιδιώτες σε αυτή τη διαδρομή είναι ένας γέροντας που «ξέρει» και φοβάται μην πληγωθεί από την πραγματικότητα, ένα κορίτσι που έχει μάθει με «έναν τρόπο» και συνειδητοποιεί πως δεν αρκεί η ησυχία ενός ήδη χτισμένου κόσμου για την ευτυχία, και ένας αφηγητής-«ταξιδιδευτής» που οδηγεί τους δύο προηγούμενους ήρωες μπροστά σε προκλήσεις, φόβους και ηθικά διλήμματα, δηλαδή έξω στη ζωή.
Ρ. Γ.: Οι μικροί, αλλά και οι μεγάλοι θεατές μας, θα παρακολουθήσουν να ξεδιπλώνεται μπροστά τους ένα ποιητικό και ταυτόχρονα συναρπαστικό ταξίδι γνώσης και περιπέτειας! Το “Ταξίδι της Αλήθειας” μας μεταφέρει σε έναν κόσμο όπου ένα κορίτσι ζει μέσα σε μια σπηλιά, βλέποντας μόνο σκιές και πιστεύοντας πως αυτές αποτελούν τη μοναδική πραγματικότητα. Όταν όμως αποφασίζει να αμφισβητήσει όσα θεωρούσε δεδομένα και να βγει στο φως, αρχίζει μια ανακάλυψη γεμάτη χρώματα, ήχους, ανθρώπους, συναισθήματα και ιδέες!
Με λόγο απλό αλλά βαθιά ποιητικό, με χιούμορ, μουσική και ενεργή συμμετοχή του κοινού, η παράσταση καταφέρνει κάτι πολύ σπάνιο: να μετατρέψει μια σπουδαία φιλοσοφική αλληγορία του Πλάτωνα σε μια ζωντανή θεατρική εμπειρία. Το κείμενο και η σκηνοθεσία της Αγνής Χιώτη δίνουν μια σύγχρονη, τρυφερή και ουσιαστική ματιά στο έργο, ενώ η μουσική του Βάιου Πράπα και οι φωτισμοί του Χάρη Χιώτη δημιουργούν έναν σκηνικό κόσμο που ταξιδεύει μικρούς και μεγάλους.
Κ. Π.: Οι θεατές θα παρακολουθήσουν ένα ταξίδι προς το φως το θάρρος και την αλήθεια! Θα παρακολουθήσουν ένα μικρό κορίτσι να ανακαλύπτει τον κόσμο μέσα από τα μάτια ενός γέροντα και ενός αφηγητή. Είναι μία παράσταση με ζωντανή μουσική, αλληλεπίδραση με το κοινό, γέλιο και πολλά θέματα προς συζήτηση.
Πώς πιστεύετε ότι το έργο μιλά στη σημερινή εφηβική πραγματικότητα;
Ρ.Γ.: Το έργο θεωρώ πως μιλάει πολύ άμεσα στους εφήβους, γιατί τους καλεί να αμφισβητήσουν, να ψάξουν τη δική τους αλήθεια και να μη δέχονται άκριτα ό,τι τους σερβίρεται ως «πραγματικότητα». Τους ενθαρρύνει να τολμήσουν να βγουν στο φως, να σκεφτούν μόνοι τους και να ανακαλύψουν τον κόσμο με τα δικά τους μάτια. Σ’ έναν κόσμο γεμάτο εικόνες, πληροφορίες και «έτοιμες απαντήσεις», οι έφηβοι συχνά καλούνται να αποφασίσουν τι είναι αληθινό και τι όχι — ποιες είναι σκιές και ποιο είναι το φως. Η ηρωίδα της παράστασης λειτουργεί σαν καθρέφτης για τους νέους: τολμά να αμφισβητήσει, να ρισκάρει, να βγει από τη ζώνη ασφάλειάς της και να αντικρίσει έναν κόσμο πιο σύνθετο αλλά και πιο ελεύθερο.
Κ.Π.: Πιστεύω πως το έργο δεν μιλά μόνο στη σημερινή εφηβική πραγματικότητα αλλά σε όλο το σύνολο των ανθρώπων. Μιλά για τον φόβο και το θάρρος, το φως και το σκοτάδι, την αλήθεια και το ψέμα, για το παλιό και το καινούριο, την αγάπη, την φιλία αλλά και τα social media. Αξίες και έννοιες που μας αφορούν και μας προβληματίζουν όλους.
Ν.Χ.: Η εφηβεία είναι μια περίοδος αμφισβήτησης, συνειδητοποίησης, ανάγκης για έκφραση και ανακάλυψη. Το έργο ανοίγει πολλούς δρόμους, τους οποίους το κοινό μπορεί να ακολουθήσει ή και όχι (όλα είναι μέσα στη ζωή). Το νόημα είναι να καταλάβουμε όλοι, μικροί και μεγάλοι τον λόγο που επιλέγουμε να κάνουμε αυτό που κάνουμε. Τον λόγο που θα μείνουμε στο σκοτάδι, τον λόγο που θα ψάξουμε το φως, το λόγο που ίσως επιστρέψουμε στη σπηλιά με τις σκιές.
Ποιο μήνυμα του έργου θεωρείτε πως είναι πιο επίκαιρο σήμερα και γιατί;
Ν.Χ.: Η αγάπη είναι η αλήθεια που ψάχνουμε όλοι. Μέσα από την αγάπη έρχεται το φως. Μέσα από την αγάπη για τον ίδιο μας τον εαυτό, τον οποίο συχνά ξεχνάμε, την αγάπη προς τους ανθρώπους γύρω μας, προς τη φύση, την αγάπη προς τη σκοτεινή πλευρά των πραγμάτων, γιατί δεν γίνεται να υπάρξει το φως χωρίς αυτήν την πλευρά. Στην παράσταση όλοι οι χαρακτήρες θα ξανασυστηθούν με τον εαυτό τους, θα συνδεθούν με τους άλλους (και με τα ελαττώματά τους) και θα ψάξουν να βρουν τις δικές τους αλήθειες (και τις δύσκολες) για να αγαπήσουν και να αγαπηθούν.
Κ.Π.: Είναι τόσα πολλά τα μηνύματα που περνά αυτό το έργο. Πιστεύω πως για άλλη μια φορά η Αγνή Χιώτη, σκηνοθέτις και δημιουργός αυτής της παράστασης δεν έχει αφήσει τίποτα έξω από την επικαιρότητα! Εγώ θα σταθώ σε κάποιες από τις ατάκες του έργου μας: «τα πιο μεγάλα ψέματα είναι και εκείνα που μοιάζουν αληθινά», «ο κόσμος αλλάζει το ίδιο και εμείς», «άλλο τι φαίνεται κι άλλο τι είναι αληθινό».
Ρ.Γ.: Το πιο επίκαιρο μήνυμα του έργου κατά τη γνώμη μου είναι η αξία της αμφισβήτησης και της ελεύθερης σκέψης. Το θάρρος να αναρωτηθείς αν αυτό που βλέπεις είναι όντως η αλήθεια ή απλώς μια σκιά. Σε μια εποχή όπου όλα κινούνται γρήγορα και η πληροφορία μάς κατακλύζει, η ανάγκη για κριτική σκέψη, ουσιαστική επικοινωνία και βαθιά κατανόηση του κόσμου γύρω μας είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Παράλληλα, το έργο μιλά για τη φιλία, τη συντροφικότητα και τη δύναμη του να μη νιώθεις μόνος στο ταξίδι της αναζήτησης. Η αλήθεια δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά γίνεται πιο βατή όταν τη μοιράζεσαι. Αυτό το μήνυμα, τόσο απλό και τόσο ουσιαστικό, αγγίζει κάθε ηλικία.
Τι απολαμβάνετε περισσότερο στην παράσταση;
Κ.Π.: Απολαμβάνω όλο αυτό το μαγικό Ταξίδι της αλήθεια. Μου δίνει τρομερή χαρά και ικανοποίηση στο τέλος κάθε παράστασης που μιλάμε με τους μικρούς και μεγάλους θεατές και όλοι έχουν κάτι να πουν. Οι μικροί μας φίλοι γεμάτοι από απορίες και ενθουσιασμό και οι δε μεγάλοι γεμάτοι νοσταλγία και συγκίνηση στα μάτια.
Ρ.Γ.: Απολαμβάνω βαθιά το ίδιο το έργο της Αγνής Χιώτη και τα πολλαπλά του επίπεδα. Είναι από εκείνες τις παραστάσεις που κάθε φορά ανακαλύπτεις κάτι νέο, μια φράση, μια εικόνα, ένα βλέμμα. Νιώθω μεγάλη χαρά και ευγνωμοσύνη που συμμετέχω σε ένα τόσο όμορφο και καλοδουλεμένο έργο, που σέβεται απόλυτα το παιδικό και εφηβικό κοινό, χωρίς να αποκλείει τους ενήλικες.
Επιπλέον, απολαμβάνω ιδιαίτερα τη σύνδεση που έχουμε ως ομάδα την ώρα της παράστασης. Μαζί με τους συνάδελφους-συνοδοιπόρους ηθοποιούς Κώστα Πιπερίδη και Νίκο Χριστόπουλο, λειτουργούμε αρμονικά, δεμένα, με κοινό όραμα και αγάπη για την παράσταση. Αυτή την ομαδικότητα και την εμπιστοσύνη μεταξύ μας θεωρώ πως την αντιλαμβάνεται και το κοινό.
Ν.Χ.: Απολαμβάνω το πώς τόσο βαθιά και μεγάλα νοήματα έρχονται μπροστά μας, σε εμάς και στο κοινό. Πώς έννοιες όπως η αλήθεια και ο φόβος εκφράζονται με τόσους διαφορετικούς τρόπους. Απολαμβάνω πολύ τις σχέσεις που αναπτύσσουν οι ήρωες και πάρα πολύ τις αντιδράσεις των παιδιών σε ερωτήματα που πίστευα πως δεν θα έχουν αντίδραση, γιατί πολύ απλά κι εγώ αδυνατώ πολλές φορές να απαντήσω.
Υπάρχει κάτι που σας δίδαξε αυτή η παράσταση, τόσο καλλιτεχνικά όσο και προσωπικά;
Ν.Χ. Η αλήθεια είναι κάτι πολύ σημαντικό και μόνο όταν υπάρχει μέσα στα πράγματα, εκείνα αποκτούν νόημα. Η αλήθεια στον λόγο μας, στα συναισθήματα μας, στις επιθυμίες μας. Και όταν υπάρχει αυτή η αλήθεια δεν υπάρχουν λάθη. Μόνο διαφορετικά μονοπάτια που οδηγούν, κάθε φορά, σε κάτι καινούργιο. Καλλιτεχνικά και προσωπικά θα το κουβαλάω αυτό μετά το φετινό μας ταξίδι.
Κ.Π. Ότι το ταξίδι της αλήθειας δεν τελειώνει ποτέ.
Ρ.Γ. Καλλιτεχνικά, η παράσταση μού υπενθύμισε τη δύναμη της απλότητας. Ότι όταν ένα έργο έχει γερά θεμέλια, καθαρό λόγο και ειλικρινή πρόθεση, μπορεί να αγγίξει βαθιά τον θεατή χωρίς υπερβολές. Η σκηνοθετική ματιά της Αγνής Χιώτη δίνει χώρο στον ηθοποιό να αφηγηθεί, να επικοινωνήσει και να συναντήσει αληθινά το κοινό. Προσωπικά, το έργο με έφερε ξανά σε επαφή με την έννοια της αλήθειας και της επιλογής. Με έκανε να αναρωτηθώ ποιες «σκιές» ίσως αποδεχόμαστε καθημερινά από συνήθεια ή φόβο και πόσο θάρρος χρειάζεται για να αλλάξεις οπτική. Είναι μια παράσταση που συνεχίζει να δουλεύει μέσα σου και μετά το χειροκρότημα.
Τι πιστεύετε ότι θα κρατήσουν οι έφηβοι –και γενικότερα το κοινό– φεύγοντας από την παράσταση;
Ρ. Γ.: Πιστεύω ότι οι έφηβοι και το κοινό γενικότερα θα φύγουν με εικόνες, συναισθήματα και, κυρίως, με ερωτήματα. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο δώρο του έργου. Να τους μείνει η σκέψη ότι αξίζει να ψάχνεις, να αμφισβητείς, να μη φοβάσαι το φως ακόμη κι αν στην αρχή σε τυφλώνει. Ελπίζω να νιώσουν ότι η αλήθεια είναι ένα ταξίδι, όχι ένας προορισμός. Ότι η αναζήτηση της αλήθειας μπορεί να είναι δύσκολη, αλλά είναι και βαθιά απελευθερωτική, ειδικά όταν τη μοιράζεσαι με άλλους. Ελπίζω να φύγουν με την καρδιά λίγο πιο ανοιχτή, με το μυαλό λίγο πιο ελεύθερο και με την επιθυμία να κοιτούν τον κόσμο γύρω τους με μεγαλύτερη περιέργεια, ενσυναίσθηση και θάρρος. Και φυσικά, θα ήθελα να φύγουν και με τη χαρά ότι είδαν μια παράσταση φτιαγμένη με αγάπη, φροντίδα και σεβασμό προς τον θεατή. Το Ταξίδι της Αλήθειας είναι μια πρόσκληση για μικρούς και μεγάλους να σταθούν, να ακούσουν, να νιώσουν και να τολμήσουν να κάνουν το δικό τους βήμα προς το φως. Γι’ αυτό και θα χαρούμε πολύ να έρθει ο κόσμος στο θέατρο Μικρό Γκλόρια και να μοιραστεί μαζί μας αυτή τη διαδρομή.
Κ.Π.: Πως η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας όπου σύμμαχος μας πρέπει να είναι η αγάπη το φως η ελπίδα και ακόμα και αν έχουμε δυσκολίες να βρίσκουμε το θάρρος και την δύναμη να συνεχίσουμε ακόμα πιο δυνατοί.
Ν.Χ.: Το κυριότερο που πιστεύω θα κρατήσουν είναι πως δεν πειράζει. Δεν πειράζει να χαθείς. Δεν πειράζει να αργήσεις. Δεν πειράζει να πεις όχι. Δεν πειράζει να κουραστείς. Είναι όλα μέσα στο ταξίδι. Δεν πειράζει να κάνεις λάθη αληθινά. Σε μια εποχή που όλο τρέχει προς “έναν” σκοπό, είναι αυτό που ελπίζω να περάσει στο εφηβικό κοινό. Ακούγεται κάποια στιγμή η φράση «Αν ξαναγεννιόμουν θα ήθελα να προσπαθήσω…» και η απάντηση σε αυτό «Αν δεν είχες περάσει όλα αυτά, δεν θα ήσουν εδώ να μου δείξεις το δρόμο…». Όλων μας ο δρόμος έχει τη δική του αλήθεια και αυτό είναι που τον κάνει ξεχωριστό.
