Ο πρώτος χρόνος με ένα μωρό μπορεί να είναι γεμάτος χαμόγελα, συγκίνηση και πρωτόγνωρες στιγμές, αλλά και… αρκετές εντάσεις. Νέα έρευνα του What to Expect δείχνει ότι το 91% των νέων γονιών έχει βιώσει σοβαρές διαφωνίες με τον σύντροφό του μετά τη γέννηση του παιδιού.
Ένα εύρημα που, σύμφωνα με τους ειδικούς, δεν θα πρέπει να προκαλεί ανησυχία, αλλά μάλλον να λειτουργεί καθησυχαστικά, είναι ότι η μετάβαση στη γονεϊκότητα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που καλείται να διαχειριστεί ένα ζευγάρι.
«Εκπλήσσομαι που το ποσοστό δεν είναι 100%», σχολιάζει η κλινική ψυχολόγος Κόλιν Ράιχμαν, ιδρύτρια της Wildflower Therapy στη Φιλαδέλφεια. Όπως εξηγεί, η άφιξη ενός παιδιού ανατρέπει την καθημερινότητα, τις ισορροπίες, τον διαθέσιμο χρόνο, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι δύο σύντροφοι επικοινωνούν και συνδέονται μεταξύ τους.
Τι φέρνει τα περισσότερα ζευγάρια στα… όριά τους
Η έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 492 μητέρες με παιδιά κάτω των 5 ετών, καταγράφει τους βασικότερους λόγους που οδηγούν στις συγκρούσεις. Στην πρώτη θέση βρίσκεται η έλλειψη προσωπικού χρόνου, με το 51% των γονιών να αναφέρει ότι αποτελεί συχνή αιτία καβγάδων.
Ακολουθούν τα προβλήματα επικοινωνίας (43%), η σωματική και συναισθηματική οικειότητα (38%), ο ύπνος (36%), η κατανομή των οικιακών υποχρεώσεων και τα οικονομικά (34% αντίστοιχα). Στη λίστα βρίσκονται ακόμη οι διαφωνίες για τον τρόπο ανατροφής του παιδιού (32%), η εμπλοκή της ευρύτερης οικογένειας (27%) και τα ζητήματα που σχετίζονται με εργασία και φύλαξη του παιδιού (23%).
Η ένταση δεν αποτελεί σπάνιο φαινόμενο. Το 71% των ζευγαριών δηλώνει ότι διαφωνεί αρκετές φορές τον μήνα κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους, ενώ μόλις το 29% αναφέρει ότι σπάνια ή ποτέ δεν αντιμετωπίζει συγκρούσεις.
Οι ειδικοί, ωστόσο, επισημαίνουν ότι η ύπαρξη διαφωνιών δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μια σχέση βρίσκεται σε κρίση. Αντίθετα, η προσπάθεια να παρουσιαστεί η νέα οικογενειακή ζωή ως διαρκώς «ρόδινη» μπορεί να κάνει τα προβλήματα ακόμη πιο δύσκολα στη διαχείρισή τους.
Δεν φταίει το μωρό, αλλά η εξάντληση
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα ακόμη εύρημα της έρευνας. Το 53% των γονιών αναγνωρίζει ότι πίσω από τους καβγάδες δεν βρίσκεται στην πραγματικότητα το ίδιο το μωρό, αλλά η σωματική και ψυχική εξάντληση που συνοδεύει τη νέα καθημερινότητα.
Η στέρηση ύπνου αναφέρεται από το 48% των συμμετεχόντων, ενώ το 43% αναφέρει ότι δεν λαμβάνει αρκετή στήριξη ή αναγνώριση από τον σύντροφό του.
«Ο κόσμος αστειεύεται με τη στέρηση ύπνου, σαν να είναι απλώς κάτι φυσιολογικό, όμως επηρεάζει τη συναισθηματική ρύθμιση, τον αυτοέλεγχο, την ενσυναίσθηση και την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων», εξηγεί η Ράιχμαν.
Η επίδραση στη σχέση είναι σημαντική: το 91% των συμμετεχόντων δηλώνει ότι η ένταση επηρέασε τη σχέση του συνολικά. Για το 38%, η κατάσταση ήταν δύσκολη αλλά διαχειρίσιμη, ενώ το 29% περιγράφει μια περίοδο συνεχούς έντασης, έντονων συγκρούσεων ή συναισθηματικής απόστασης.
Η σύγκρουση δεν είναι το πρόβλημα
Για τους ειδικούς, το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανιστούν οι διαφωνίες, αλλά να μάθει το ζευγάρι να τις διαχειρίζεται.
«Η αύξηση των συγκρούσεων τον πρώτο χρόνο είναι, πιστεύω, αναπόφευκτη», λέει η Ράιχμαν. «Η ίδια η σύγκρουση δεν είναι το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι ο τρόπος με τον οποίο την αντιμετωπίζεις».
Μία από τις βασικές συμβουλές είναι να μην αφήνονται οι εντάσεις να συσσωρεύονται. Οι ειδικοί προτείνουν στα ζευγάρια να καθιερώνουν έναν σταθερό χρόνο μέσα στην εβδομάδα, ακόμη και για λίγα λεπτά, ώστε να συζητούν όσα τους απασχολούν πριν μετατραπούν σε μεγαλύτερη σύγκρουση.
Εξίσου χρήσιμη μπορεί να αποδειχθεί μια συμφωνημένη λέξη ή χειρονομία που θα σηματοδοτεί την ανάγκη για προσωρινή διακοπή ενός καβγά. Ιδιαίτερα όταν η συζήτηση γίνεται μέσα στη νύχτα και η κούραση έχει χτυπήσει «κόκκινο», ένα διάλειμμα μπορεί να αποτρέψει την κλιμάκωση.
Το χιούμορ, τέλος, μπορεί να λειτουργήσει ως σημαντικό εργαλείο αποφόρτισης, ενώ οι ειδικοί συστήνουν στους δύο συντρόφους να προσφέρουν ο ένας στον άλλον μικρά διαλείμματα τουλάχιστον 20 λεπτών όταν αισθάνονται ότι η ένταση έχει κορυφωθεί.
«Χρειάζεσαι τουλάχιστον 20 λεπτά. Τόσος χρόνος χρειάζεται για να ηρεμήσει κάπως το νευρικό σου σύστημα», εξηγεί η Χεντεγιάτ, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι είναι σημαντικό να εκφράζεται ξεκάθαρα η ανάγκη για ένα διάλειμμα και να μην περιμένει κανείς από τον σύντροφό του να «διαβάσει» τη γλώσσα του σώματός του.
Τελικά, ίσως το σημαντικότερο μήνυμα της έρευνας είναι ότι οι εντάσεις δεν σημαίνουν απαραίτητα αποτυχία. Όσο ένα ζευγάρι μαθαίνει να αναγνωρίζει τις ανάγκες του άλλου, να επικοινωνεί και να «διορθώνει» τις ρωγμές που δημιουργούνται, τόσο μεγαλύτερη ανθεκτικότητα αποκτά η σχέση απέναντι στις απαιτήσεις της νέας οικογενειακής ζωής.
