Eμπνευσμένο από τις πανάρχαιες ιστορίες της Ανατολής, το “Βασίλειο των Χαμένων Ονείρων” είναι ένα θεατρικό έργο που μιλάει στα παιδιά για τις αληθινές αξίες της ζωής, τη σημασία του να φροντίζουμε και να υποστηρίζουμε τους γύρω μας.
Η ιστορία αναφέρεται σε έναν κακό βασιλιά που επιδιώκει την αθανασία, θεωρώντας πως μόνο μέσω της αιώνιας ζωής θα μπορέσει να διατηρήσει την απόλυτη εξουσία πάνω στο βασίλειό του, και αδιαφορώντας για τις ανάγκες του λαού του, συγκεντρώνοντας όλα τα πλούτη και στερώντας του κάθε χαρά και ελπίδα. Μια καλόκαρδη και γενναιόδωρη γυναίκα, μια μικρή μοδίστρα, εμπνέει τους συνανθρώπους της να ενωθούν και να παλέψουν για την ελευθερία τους, επαναφέροντας τη χαρά και την ελπίδα στο βασίλειό τους.
Η ηθοποιός, Δήμητρα Μπάσιου, μας μεταφέρει περισσότερες λεπτομέρειες για όσα συμβαίνουν στη σκηνή του Θεάτρου Από Κοινού.
Τι θα παρακολουθήσουν στη σκηνή οι μικροί θεατές;
Θα παρακολουθήσουν μία παράσταση που μιλά για την αλληλεγγύη, την φροντίδα και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, καθώς και για την ανάγκη να αγαπάμε, να φροντίζουμε το σύνολο, γιατί αποτελούμε μέρος του. Επί σκηνής, τρεις ηθοποιοί: ένας βασιλιάς, μια μοδίστρα, ένας μάγος, οι τρεις βασικοί χαρακτήρες. Ο βασιλιάς κι ο μάγος συμμαχούν, η μοδίστρα συγκρούεται και τους εναντιώνεται. Γίνεται η αφορμή να ξεσκεπαστεί η σκευωρία τους και να ξεκινήσει ο αγώνας της αλήθειας.
Ποια είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του ρόλου που υποδύεστε στην παράσταση;
Ο ρόλος είναι διπλός. Ο πρώτος είναι αυτός του πιστού και φοβισμένου στο βασιλιά πολίτη, ο οποίος δουλεύει νυχθημερόν και πραγματοποιεί τις διαταγές του άρχοντα, χωρίς κρίση και χωρίς αντίρρηση. Ο δεύτερος ρόλος είναι εκείνος της μοδίστρας. Μιας νέας γυναίκας που αγαπά τους συνανθρώπους της και γίνεται η αφορμή να ανατρέψει την αδυσώπητη κατάσταση που βιώνουν οι άνθρωποι στην πόλη.
Ποια είναι τα μηνύματα που περνάνε στα παιδιά μέσα από την παράσταση;
Να συνασπίζονται και να αγωνίζονται με ζήλο για να κατακτήσουν τα όνειρα τους. Ζούμε σε μια εποχή που η αλληλεγγύη και η ελπίδα τείνουν να εξαφανιστούν.
Υπάρχουν κάποια σημεία της παράστασης που ξεχωρίζετε;
Προσωπικά ξεχωρίζω έναν μονόλογο του βασιλιά. Με τρομάζει η ιδέα των ανθρώπων που θεωρούν τους εαυτούς τους άτρωτους, ανίκητους. Θεωρούν ότι ο κόσμος αρχίζει και σταματά σ’ αυτούς. “l’ état, c’est moi”, το είπε κάποτε ο Λουδοβίκος…. κι αυτό λέει πολλά.
Τα παιδιά είναι ένα ιδιαίτερο κοινό. Με ποιο τρόπο πετυχαίνετε να κερδίσετε το ενδιαφέρον τους;
Είναι μία παράσταση με γρήγορες εναλλαγές, αρκετή μουσική, κίνηση και σύντομη στη διάρκειά της. Η Βίκυ Παπαϊωάννου, που σκηνοθέτησε την παράσταση, η οποία είναι κι εκπαιδευτικός, γνωρίζει πολύ καλά τις ανάγκες των παιδιών και φρόντισε να δημιουργήσει μια παράσταση που θα απορροφήσει τα παιδιά χωρίς να τα κουράσει, περνώντας τους παράλληλα μηνύματα. Τα σημερινά παιδιά έχουν τόσα πολλά ερεθίσματα κι είναι συνηθισμένα λόγω της τεχνολογίας να βλέπουν πολλά, διαφορετικά πράγματα σε ελάχιστο χρόνο. Αυτό καθιστά δύσκολο το να κρατάς το ενδιαφέρον τους ζωντανό για ώρα.
Ποια πιστεύετε είναι η ότι μεγαλύτερη πρόκληση για τις παραστάσεις που απευθύνονται στα παιδιά, αλλά ταυτόχρονα και στους γονείς;
Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να μπορέσεις με τα μέσα που διαθέτεις και παρόλες τις προκλήσεις και τις αντιξοότητες,στο χώρο του θεάτρου, να παράξεις έργο που θα αρέσει τόσο στους μικρούς όσο και στους μεγάλους θεατές. Είναι στοίχημα πια, για όλους τους προαναφερθέντες λόγους, να φτιάξεις μια παράσταση που θα κρατήσει το ενδιαφέρον των παιδιών. Να είναι σύντομη, με ουσιαστικά νοήματα , να έχει πολλή κίνηση και δράση, να είναι ένα έργο σύγχρονο… Αυτό ήταν το στοίχημα που κερδίσαμε πέρσι. Ήταν μία παράσταση που οι περισσότεροι θεατές έφευγαν ευχαριστημένοι. Υπήρξαν, μάλιστα φορές που παιδιά ήρθαν ξανά! Αυτός είναι κι ο λόγος που φέτος ανεβαίνει πάλι για λίγες παραστάσεις.
