Για πολλά παιδιά, τα videogames είναι απλώς ένας τρόπος διασκέδασης, χαλάρωσης και επικοινωνίας με φίλους. Πότε, όμως, το gaming παύει να είναι ένα παιχνίδι και αρχίζει να επηρεάζει την καθημερινότητα, το σχολείο, τον ύπνο και τις σχέσεις του παιδιού;
Η συστηματική και υπερβολική ενασχόληση με τα videogames δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένα παιδί είναι εθισμένο. Ωστόσο, υπάρχουν συγκεκριμένες συμπεριφορές που μπορούν να λειτουργήσουν ως προειδοποιητικά σημάδια και αξίζει να κινητοποιήσουν τους γονείς.
Όταν το παιχνίδι γίνεται προτεραιότητα
Ένα από τα βασικότερα σημάδια είναι όταν το gaming αρχίζει να καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο χώρο στη ζωή του παιδιού. Το παιδί μπορεί να σκέφτεται συνεχώς το παιχνίδι, να ανυπομονεί να επιστρέψει σε αυτό και να δυσκολεύεται να ασχοληθεί με άλλες δραστηριότητες που προηγουμένως απολάμβανε.
Παράλληλα, μπορεί να αυξάνεται σταδιακά ο χρόνος που χρειάζεται μπροστά στην οθόνη για να νιώσει ικανοποίηση, ενώ οι προσπάθειες των γονιών να περιορίσουν το gaming προκαλούν έντονες αντιδράσεις.
Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούν οι γονείς
Υπάρχουν ορισμένες αλλαγές στη συμπεριφορά και την καθημερινότητα του παιδιού που χρειάζονται προσοχή:
- δυσκολεύεται να σταματήσει το παιχνίδι ή να τηρήσει τα συμφωνημένα χρονικά όρια,
- εκνευρίζεται έντονα όταν δεν μπορεί να παίξει,
- παραμελεί το σχολείο, τα μαθήματα ή άλλες υποχρεώσεις,
- κοιμάται λιγότερο ή ξενυχτά για να συνεχίσει το παιχνίδι,
- εγκαταλείπει αθλητικές, κοινωνικές ή άλλες δραστηριότητες,
- προτιμά σταθερά το gaming από την επαφή με την οικογένεια ή τους φίλους,
- συνεχίζει να παίζει παρά τις αρνητικές συνέπειες,
- κρύβει από τους γονείς πόσο χρόνο περνά παίζοντας,
- χρησιμοποιεί το gaming ως βασικό τρόπο για να αντιμετωπίσει άγχος, στενοχώρια ή άλλα δυσάρεστα συναισθήματα,
- η καθημερινότητά του αρχίζει να περιστρέφεται όλο και περισσότερο γύρω από το παιχνίδι.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η επίδραση του gaming στη λειτουργικότητα του παιδιού. Δεν είναι μόνο οι ώρες μπροστά στην οθόνη που έχουν σημασία, αλλά κυρίως το αν η ενασχόληση με τα videogames προκαλεί προβλήματα στην καθημερινή ζωή.
Ποια παιδιά μπορεί να είναι πιο ευάλωτα;
Ορισμένα παιδιά μπορεί να είναι περισσότερο ευάλωτα στην προβληματική χρήση του gaming. Μεταξύ άλλων, μεγαλύτερη προσοχή χρειάζεται όταν ένα παιδί αντιμετωπίζει έντονο στρες, άγχος, μοναξιά ή δυσκολίες στις σχέσεις με συνομηλίκους και καταφεύγει στα videogames ως τρόπο διαφυγής.
Το gaming μπορεί τότε να λειτουργεί ως ένας εύκολος τρόπος απομάκρυνσης από δυσάρεστα συναισθήματα ή προβλήματα της πραγματικής ζωής. Επίσης, παιδιά που δυσκολεύονται να διαχειριστούν την απογοήτευση ή την παρόρμησή τους μπορεί να χρειάζονται μεγαλύτερη υποστήριξη στη ρύθμιση του χρόνου που περνούν παίζοντας.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι κάθε παιδί που παίζει πολλές ώρες θα αναπτύξει εθισμό. Η διάρκεια του παιχνιδιού από μόνη της δεν αρκεί για να χαρακτηριστεί μια συμπεριφορά ως διαταραχή.
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;
Η αντιμετώπιση δεν χρειάζεται να ξεκινήσει με απαγορεύσεις και συγκρούσεις. Πιο χρήσιμο είναι οι γονείς να συζητήσουν με το παιδί για το gaming, να κατανοήσουν τι ακριβώς παίζει και γιατί του αρέσει, και να θέσουν μαζί σαφή και σταθερά όρια.
Ο ύπνος, το σχολείο, η σωματική δραστηριότητα, η οικογενειακή ζωή και οι σχέσεις με φίλους χρειάζεται να παραμένουν προτεραιότητα. Παράλληλα, βοηθά η δημιουργία μιας καθημερινής ρουτίνας με συγκεκριμένο χρόνο για παιχνίδι και άλλες δραστηριότητες.
Αν οι γονείς βλέπουν ότι το παιδί αδυνατεί σταθερά να ελέγξει το gaming και η συμπεριφορά του επηρεάζει σημαντικά την καθημερινότητά του, είναι σημαντικό να αναζητήσουν τη συμβουλή ειδικού ψυχικής υγείας. Η έγκαιρη αναγνώριση των αλλαγών μπορεί να βοηθήσει ώστε το gaming να παραμείνει αυτό που θα έπρεπε να είναι: ένα παιχνίδι και όχι το κέντρο της ζωής του παιδιού.
Photo credits: magnific.com
Διαβάστε ακόμη:
Πώς τα βιντεοπαιχνίδια επηρεάζουν τα παιδιά;
Τι μπορείτε να κάνετε αν το παιδί σας ασχολείται υπερβολικά με το διαδίκτυο
Ηλεκτρονικές συσκευές: Τι κινδύνους κρύβει η υπέρμετρη χρήση
